ΔΙΑΦΟΡΑΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣΜΠΑΣΚΕΤΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τί σημαίνει, τελικά, ο 94χρονος Έφηβος μας;

Στην Ελλάδα υπάρχουν τρείς επικρατέστερες ερωτήσεις που μας «κυνηγούν» από μικρά παιδάκια.

Συχνά θα ερωτηθούμε για το «τι ηλικία έχουμε», «με τι ασχολούμαστε» και η τρίτη αφορά στο «τι ομάδα είμαστε». Και εμείς ασφαλώς, από παιδάκια απαντούσαμε «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ». Μία απάντηση που έκρυβε μέσα της την υπερηφάνεια και την αποφασιστικότητα να μην αφήσει περιθώρια αμφισβήτησης από εκείνον που σε ρωτούσε αν ήταν αντίπαλων… ομαδικών φρονημάτων.

Στην πραγματικότητα όμως, τι σημαίνει αυτό το «Ολυμπιακός». Για τον καθένα σίγουρα κάτι το ιδιαίτερο, το ξεχωριστό και αυτό δεν “διδάσκεται” από κανέναν.

Το χρίσμα του Ολυμπιακού το πήραμε από τον πατέρα μας, τον θείο μας, τον νονό μας και σεβόμενοι το ότι μας έχρισαν φιλάθλους της μεγαλύτερης ομάδας στην Ελλάδα, αρχίσαμε να «χτίζουμε» την αγάπη μας προς τον Θρύλο μέσα από δικά μας βιώματα. Εκεί είναι που ξεφεύγουμε από το «Ολυμπιακός» και περνάμε στο «Ολυμπιακός μου».

Κανένας δεν μπορεί να έχει τα ίδια βιώματα με τον διπλανό του. Δεν παίζει ρόλο αν έχει πάει στο Καραϊσκάκη χίλιες φορές ή καμία, γιατί στο μυαλό του ο Ολυμπιακός είναι κάτι το μοναδικό. Κάτι… μαγικό!

Στα βιώματα υπάρχουν και οι κοινά αποδεκτοί λόγοι του «τι μπορεί να σημαίνει, επιτέλους ο Ολυμπιακός» για όλους μας!

  • Μην είναι ο καιρός;

Η μπαλκονόπορτα ανοίγει και το σπίτι πλημμυρίζει με τις μυρωδιές της ανοιξιάτικης λιακάδας. Μαζί με το πρώτο… αλλεργικό φτέρνισμα έρχεται και η πρώτη σκέψη:

Μύρισε Απρίλης, μύρισε άνοιξη, μεγάλωσε η ημέρα, καιρός να φορέσουμε τις ερυθρόλευκες μας χωρίς φούτερ ή μπουφάν, καθώς δεν έχει πια κρύο, και να ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για την φιέστα! Την φιέστα στην οποία ο Θρύλος θα στεφθεί πάλι Πρωταθλητής Ελλάδας!

  • Μην είναι η σημαία στο μπαλκόνι;

Σαν γνήσιοι Ολυμπιακοί δεν γίνεται να μην περάσουμε έστω ένα απόγευμα στον Πειραιά για καφεδάκι με την παρέα. Βαδίζοντας στα στενά του, το μάτι θα πέσει εύκολα σε ένα μπαλκόνι που θα κυματίζει περήφανη η σημαία του Ολυμπιακού. “Δικός μας” θα σκεφτούμε εύλογα!

  • Το τηλεφώνημα

Εκεί που πίνεις τον καφέ σου, διαπιστώνεις ότι στο διπλανό τραπέζι κάθεται ένας από αυτούς που έχουν στο κινητό τους για ήχο κλήσης τον  Ύμνο! Η αντίδραση είναι το χαμόγελο και η αίσθηση της υπερηφάνειας. Μέχρι να χτυπήσει και το δικό σου κινητό που πιθανότατα να έχει τον ίδιο ήχο!

  • Ο πατέρας

Ο άνθρωπος με τον οποίο, στην συντριπτική μας πλειονότητα, πήγαμε πρώτη φορά στο γήπεδο! Αυτός μας έφερε στο παλιό Καραϊσκάκη, αυτός μας έβγαλε το πρώτο μας εισιτήριο, αυτός μας εξήγησε ποιος παίκτης παίζει που, ποιοι είναι οι παίκτες και γενικότερα μας έμαθε τα πάντα γύρω από τον Ολυμπιακό μας. Είναι ο άνθρωπος με τον οποίο όταν ξαναπάς στο γήπεδο θα είναι σαν την πρώτη φορά που πήγατε μαζί. Το ίδιο συναίσθημα, το ίδιο πάθος, η ίδια δίψα για “θρίαμβο, νίκη, Ολυμπιακό”. Μη λέμε λοιπόν ότι “μάνα είναι μόνο μία” γιατί κι ο πατέρας, ειδικά σε αυτό το ζήτημα είναι μοναδικός. Και άφταστος στην Ολυμπιακή διαπαιδαγώγηση!

  • Η καλή παρέα

Η παρέα με την οποία θα πας στο γήπεδο. Η παρέα με την οποία θα πεις και μία κουβέντα παραπάνω αλλά δεν πρόκειται να σε παρεξηγήσει γιατί πιθανότατα νιώθει το ίδιο με εσένα εκείνη τη στιγμή! Η παρέα που πριν ή μετά τον αγώνα θα πας να φας του σκασμού και να πιεις μέχρι πνιγμού σχολιάζοντας ύστερα πως εσύ θα έκανες καλύτερα τις ντρίπλες από δεξιά, ή ότι θα “κάρφωνες άλλα δύο τόπια” και πώς θα παρέτασσες την ομάδα για να βάλει κι άλλα γκολ!!!

  • Η μυρωδιά της θάλασσας του Πειραιά

Και σε άσχετη φάση που μπορεί να οδηγείς προς ή από τον Πειραιά, για ένα μυστηριώδη, ανερμήνευτο λόγο, η μυρωδιά της θάλασσας έρχεται λίγο πριν εμφανιστεί στο οπτικό σου πεδίο το σκέπαστρο του Καραϊσκάκη ή το Ειρήνης και Φιλίας! Πώς να το παραβλέψεις;

  • Το πιτσιρικάκι που φοράει τη ζακέτα του Ολυμπιακού

Αίσθημα υπερηφάνειας να βλέπεις την νέα γενιά Ολυμπιακών να φορούν τα χρώματα της ομάδας! Η άμεση αντίδραση θα είναι να του πεις «κόλλα το ρε θρύλε» ή να του χαϊδέψεις το κεφαλάκι χαμογελώντας γιατί γνωρίζεις πως κι εσύ στην ηλικία του τα ίδια έκανες!

  • Οδός Ανδρέα Μουράτη

Πέρασες ή πάρκαρες ποτέ εκεί για να πας στο γήπεδο; Σίγουρα οι περισσότεροι έχουν βρεθεί σε αυτόν το δρόμο, πίσω από το γήπεδο Καραϊσκάκη, εκεί που ο κυρ-Αντρέας έζησε μέχρι την ημέρα που «έφυγε» το 2000, για να βλέπει μπροστά του τον δικό του Θρύλο! Δεν θα λησμονήσουμε  να σκάσουμε ένα χαμόγελο για τον θρυλικό Μισούρι μιας και το προσωνύμιο «Θρύλος» οφείλεται και σε εκείνον.

  • Το χαμόγελο του να διαπιστώνεις ότι αυτά που σκέφτεσαι τα έχουν σκεφτεί κι άλλοι

Αν διαβάζοντας αυτό το άρθρο βρήκατε μέσα τον εαυτό σας και χαμογελάσατε, σημαίνει ότι και εσείς τα γνωρίζετε αυτά. Άρα ο Ολυμπιακός δεν είναι απλά ένα ενενηντάλεπτο ποδοσφαιρικού αγώνα, ένα σαραντάλεπτο αγώνα μπάσκετ, τρια σετ, τέσσερα οκτάλεπτα κλπ κλπ. Είναι κάτι περισσότερο από μία Κυριακή. Είναι βιώματα μίας ζωής ολόκληρης. Είναι ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΟΥ!

Όλα αυτά, δεν αλλάζουν εδώ και 94 χρόνια. Όλα αυτά δεν θα αλλάξουν όσα χρόνια κι αν περάσουν!

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close
Close