Φοβού τους κωλοτούμπες και τους ξυπνητζήδες

Ψάχνω απο εδώ -ψάχνω απο εκεί ,πολύ κωλοτούμπα έχει πέσει τον τελευταίο καιρό. Και αυτό αφορά στην κριτική σε παίκτες του Ολυμπιακού και ειδικότερα σε μεταγραφές. Γράφει ο Redistas.
H λέξη , όμορφη θαρρώ, υπομονή λείπει απο το λεξιλόγιο τους ωστόσο στο ψήσιμο μπιφτεκιού ή μπιφτέκας το πάνε καλά Πρώτα ήταν ο Ντάνι Γκαρσία τον οποίο τον βάφτιζα αργό, ανέτοιμο , μόνιμο τραυματία και κοίτα που αργά αλλά σταθερά ο 34 χρονος Βάσκος γίνεται απαραίτητος στα πλάνα του μέντορα του ,Χοσέ Μεντιλίμπαρ. Ξαφνικά ο αργός Ντάνι Γκαρσία έγινε γρήγορος στη σκέψη, απαραίτητος και άλλα κωλοτουμπίστικα .
Μετά ήταν ο Πιρόλα. Ο Ιταλός άκουσε χίλια μύρια. Γράφτηκε ότι δεν κάνει για τον Ολυμπιακό ότι είναι λίγος για την ομάδα. Οτι ήρθε χαριστικά. Και προσέξτε! Μιλάμε για τον αρχηγό της Εθνικής Ιταλίας στις ελπίδες. Τώρα ,μόνο ύμνοι γράφονται για τον πρώην άσο της Σαλερνιτάνα.
Εν συνεχεία ο Γουίλιαν . Και στην περίπτωση του Βραζιλιάνου…Τέρατα έχουν γραφτεί. Ουδείς σκέφτηκε τον τραυματισμό του στο ματς με τον Ατρόμηξτο και την κακή ιατρική διαχείριση που του επέφερε υποτροπή και νέο τραυματισμό και νέο πισωγύρισμα. Δεν πα να φώναζαν και να έγραφαν κάποιοι λίγοι, είναι αλήθεια ότι το πρόβλημα ήταν ο τραυματισμός. ΟΟΟΟΧΧΧΙΙΙ…Μαρσέλο έπαθε έγραφαν ,για κοψίδια πάει και άλλες τέτοιες εξυπνάδες.
Πρώτος ήταν ο Κοστίνια που τον έπιασαν στο στόμα τους, αλλά και αυτός τους διέψευσε. Και ο Στάμενιτς που κόντρα στους πανέξυπνους Insiders βρίσκει ρυθμό και θα δείξει και αυτός πράγματα..Ελπίζουμε Ολιβέιρα και Βέλντε να ξυπνήσουν και αυτοί..
Και βέβαια ουκ ολίγοι έγραψαν για τον Μεντιλίμπαρ. Μέχρι και πρόσφατα τον έκριναν ακόμα και για το ματς με τη Στεάουα. Ο Βάσκος, όμως, με τη στήριξη της διοίκησης κάνει τη δουλειά του, παλεύει καθημερινά και χτίζει μία ομάδα με παρόν αλλά κυρίως με μέλλον που του δίνουν τα διαμάντια της Ακαδημίας και αργά αλλά σταθερά ο προπονητής δουλεύει μαζί τους και αναδεικνύει το ταλέντο τους.
Για το οποίο ο Πρόεδρος του Ολυμπιακού έχει επενδύσει πολλά εκατομμύρια απο την πρώτη ημέρα που ανέλαβε τον σύλλογο και βλέπει τους κόπους και τα χρήματα να βγάζουν καρπούς. Και τι καρπούς…