Καλώς ήρθατε στο site μας

Ένα τρανζιστοράκι, μία φιέστα, μία ιστορία! (vid)

Υπάρχουν στιγμές στην ζωή μας που δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ. Κι αν τυχόν σε μία άλλη ζωή μπορεί και να θυμόμαστε την προηγούμενη, στις 15 Μαϊου 2005 γράφτηκε μία που δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ. Μία στιγμή που έστω και μετά από 12+1 χρόνια αξίζει τον κόπο να την μοιραστείς με όλους εκείνους που κάθονταν δίπλα σου, απέναντι, διαγώνια σε αυτό το ματς.

Σαν σήμερα, 15 Μαϊου του μακρινού 2005, ο Ολυμπιακός έπαιξε με τον Πανιώνιο στο γήπεδο Καραϊσκάκη. Θα πει κανείς, τί το ιδιαίτερο μπορεί να είχε μία αναμέτρηση με τον Πανιώνιο; Αν είχε λέει; Είχε πολλά μαζί και, κόντρα στον κανόνα, πολλά συγκεκριμένα! Γιατί όταν ξεκινήσαμε από τα σπίτια μας για να κατεβούμε στο Καραϊσκάκη, ο Ολυμπιακός δεν ήταν πρώτος στην βαθμολογία. Για την ακρίβεια δεν ήταν ούτε πρωταθλητής αλλά διεκδικητής του τίτλου μίας και το 2004 το είχε χάσει από τον Παναθηναϊκό. Δύο αναμετρήσεις απέμεναν ως το τέλος, εκείνη με τον Πανιώνιο και με τον Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη.

Την ώρα λοιπόν που περνούσαμε τον έλεγχο των τουρνικέ, ο Ολυμπιακός μας ήταν δεύτερος κι έπαιζε με τον Πανιώνιο που πάλευε για την σωτηρία του, ενώ την ίδια ώρα, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ θα “αλληλοτρώγωνταν” μεταξύ τους στην άδεια Λεωφόρο…

1. Παναθηναϊκός 60
2. Ολυμπιακός 59
3. ΑΕΚ 58

Και εκεί που είχες το άγχος σου, το γ@μ…νο το γκολ να μην μπαίνει με τίποτα σε εκείνο το παιχνίδι… Ο Στρακόσια, πορτιέρο του Πανιωνίου, λές και πέρναγε… δεύτερη νεότητα στα 40 του και είχε κατεβάσει ρολά! Τελικά το σκορ άνοιξε στο 56′ ο Καφές μετά από ασίστ του Οκκά, λύνοντας τον γόρδιο δεσμό. Μόλις ο Οκκάς πέτυχε το δεύτερο γκολ, ο αγωνιστικός χώρος του γηπέδου Καραϊσκάκη άρχισε να… χάνει το ενδιαφέρον του! Αφού ούτως η άλλως το ματς είχε πια “κλειδώσει”.

Ήταν η στιγμή που τα 33.000 αυτιά θα κόλλαγαν είτε πάνω στα τρανζιστοράκια που ακόμη υπήρχαν, είτε στα χαντσφρι (ωραίο πράμα οι ξένες γλώσσες!!!) που είχαν συνδεθεί με τα κινητά για να πιάνουμε ράδιο! Ωραίο και ρομαντικό το τρανζιστοράκι, έστω και το κινητό ΝΟΚΙΑ, Panasonic (σιγά και μη κάνουμε διαφήμιση!!!) με εφαρμογή ραδιόφωνο! Τότε τα live scores, οι betατζήδικες εταιρείες δεν υπήρχαν στο διαδίκτυο και εθεωρείτο κανείς “προνομιούχος” αν διέθετε εκείνη την κάρτα για ίντερνετ που ξεκίναγε να φορτώνει μία σελίδα στις 19.00 και την άνοιγε δύο ώρες αργότερα! Έτσι λοιπόν, τα αυτιά κόλλησαν στα ραδιοφωνάκια και οι διπλανοί στους διπλανούς για να ακούνε τι γίνεται…

Το παιχνίδι στο Καραϊσκάκη λήγει με 3-0 (κόλλησε άλλο ένα ο Καστίγιο) αλλά ιδού και το παράδοξο της υπόθεσης… Το ματς έληξε. Το γήπεδο δεν αδειάζει! 33.000 θεατές, δίχως καμία συνεννόηση παραμένουν στις θέσεις τους και δεν μετακινούνται, δεν μιλούν, δεν συζητούν… Ησυχία και ένα βουητό “ψιλομουρμούρας” από αυτά που λες ότι κάτι προμηνύουν. Τα στομάχια έσφιγγαν όσο το παιχνίδι στην Λεωφόρο παρέμενε 0-0… 5 λεπτά που ακόμη και τώρα αν τα φέρεις στο μυαλό σου, έμοιαζαν με αιώνες!

Και ξαφνικά ήχησε το τελευταίο σφύριγμα από τα ραδιόφωνα…

Μόνο σφύριγμα δεν ήταν. Ήταν λες και συγχρονίστηκαν οι φωνές όλων και ακούστηκε ένα “έληξεεεεεεε” μακρόσυρτο για να “σκεπαστούν” όλα από τα μεγάφωνα του σταδίου που ξεκίνησαν να παίζουν το “Άντε Γεια” και τον κόσμο να το τραγουδάει πρίμο σεκόντο!!! Κάποιοι λένε πως έπρεπε να παίξει ο ύμνος από τα μεγάφωνα, αλλά όσο ρομαντικός και αν είναι ο υπογράφων αυτό το άρθρο και την ανάμνηση, όχι. Εκείνη τη στιγμή, εκείνο το σημείο, σε εκείνο το γήπεδο ΕΠΡΕΠΕ να ακουστεί το “Άντε Γεια”. Δεν ταίριαζε πραγματικά τίποτα άλλο από αυτό το ρυθμικό κομμάτι που εξέφρασε εκείνη την ώρα τις φωνές και τα συναισθήματα όλων όσων άρχισαν να το τραγουδούν.

Όλοι το τραγούδησαν, με τους περισσότερους να κατεβαίνουν κάτω και να πηδούν τα κάγκελα για να μπουν στον αγωνιστικό χώρο και να πανηγυρίσουν. Προσοχή όμως σε μία λεπτομέρεια! Το πρωτάθλημα δεν είχε τελειώσει ακόμη! Ήθελε ένα παιχνίδι με τον Ηρακλή, αλλά άντε να βγάλεις από το μυαλό του κόσμου ότι ο Θρύλος θα έχανε…

Στην πραγματικότητα το πρωτάθλημα είχε τελειώσει, εκείνη η φιέστα ήταν η πρώτη από τις τρεις που έγιναν στο Καραϊσκάκη για την κατάκτηση του νταμπλ που θα γινόταν λίγες ημέρες αργότερα! Η πρώτη φιέστα που είδε το νέο Καραϊσκάκη, και η οποία έγινε τόσο αυθόρμητα που πέρασε στην ιστορία!  Η φιέστα με τα τρανζιστοράκια που θα θυμόμαστε για πάντα, ειδικά όσοι βρεθήκαμε μέσα σε εκείνο το ματς!

Ο Ολυμπιακός δεν θα έχανε εκείνο το πρωτάθλημα ποτέ!

About The Author

Related posts

Απάντηση